Yöntem

Çalışma Tevrat metnini dışarıdan bir sözlük ya da yorum kullanmadan, yalnız harflerin sembol anlamlarıyla ve Tevrat'ın kendi iç tutarlılığıyla çözer. Elde iki veri vardır: kilitli sembol tablosu ve Tevrat'ın yazılışı. Bu, bilinmeyen bir yazıyı yalnız kendi içindeki kesişmelerle çözmeye benzer.

1. Kaynak: sembol tablosu

Her harfin kavramları kilitli sembol tablosunda kayıtlıdır (sürüm T1.0). Anlam yalnız bu kavramlardan ve tablodaki yazım ve konum kurallarından kurulur. Tabloya yeni anlam yalnız araştırmacının onayıyla eklenir; her ekleme yeni sürüm olarak kaydedilir.

2. Yazılış

Harekeler anlam katmaz; hareke dışındaki işaretler (hemze, üst elif, küçük vav, küçük ye) anlam katar. Hemze üstteyse merkezden dışa, alttaysa merkeze toplanım yönü verir. Kelimenin kimliği harfleri ve hemze yönüyle belirlenir.

3. Bileşke

Kelimenin başındaki ve sonundaki takılar ayrılır; her takı kendi anlamını ekler (Ek kuralları). Kökün harfleri ikili ve üçlü kombinasyonlara bölünür ve her kombinasyonun bileşkesi okunur. Bir harften tek anlam seçip dizmek yerine harfin bütün kavramları birlikte tartılır.

4. Konum

Her sembol kelimedeki yerine göre (başta, ortada, sonda) anlam kazanır. Örneğin Ayn ve Hemze başta merkezden dışa yayılımı, ortada değişkenliği, sonda merkeze toplanımı ifade eder.

5. Tanımdan tek kelime

Bileşkenin verdiği tanım açıklamada kalır; karşılık o tanımın Türkçedeki tek, doğal adıdır. Örnek (Kur'an çalışmasından): يوم için tanım "varlığı belirlenmiş alan", karşılık "Evre"; Tevrat'ta aynı harflerle (ebced) יום yazılır ve kendi yerlerinde yeniden sınanır. Başka bir Tevrat kelimesinin doğal karşılığı olan söz seçilmez.

6. Her yerde aynı anlam

Harfi harfine aynı yazılan kelime her yerde aynı anlamı taşır. Bir karşılık, kelimenin Tevrat'taki bütün yerlerinde, yanındaki kelimelerin çözülmüş anlamlarıyla birlikte sınanır; bulmacadaki kesişmeler gibi, anlam her kesişmede oturmalıdır. Tevrat'ın bir kelimeyi kendisinin tanımladığı yerler ("وما أدراك ما …" ve ardından gelen ayetler) çözüm anahtarıdır. Her kelimenin sayfasında Tevrat'taki bütün geçiş yerleri bu sınama için listelenir.

7. Meal, sembol sonucu ve tefsir

Bütün kelimeleri çözülmüş ayetlere eklerin bağlandığı, yüklemli bir Türkçe okuma (meal) yazılır. Mealin hemen altında, ayetin sembol okumasından çıkan sonuç yer alır: oluşum, işleyiş, enformasyon ya da entegrasyon başlığı altında evrensel bir ifade (Veri ve kurallar).

Her ayetin sembol sonucunun altında o ayetin tefsiri yer alır: mealde anlatılmak isteneni, kelimelerin sembol kavramlarıyla daha net ve anlaşılır biçimde açar. Bab sayfasının ikinci bölümünde babın meali bir bütün halinde okunur ve surenin bütününün tefsiri verilir. Tefsir klasik anlatıya dayanmaz: harflerin sembol kavramlarından ve varoluşun işleyişinden (ilk fiil, oluşum, işleyiş, bilginin aktarımı, bütünleşme) çıkar. Okuması kesinleşen ayetler ve sureler için yazılır.

Tefsirin altında herkes için açıklama ve örnekler yer alır: aynı anlam, akademik dil olmadan, günlük hayattan örneklerle, bir çocuğun da anlayabileceği biçimde anlatılır. Bu katman yeni bir anlam eklemez; meal ve tefsirde olanı sade dille açar.

Tamamlanma ölçüsü: bir ayet, kelimeleri çözülüp meal, sembol sonucu, tefsir ve herkes için açıklama yazılınca; bir bab, bütün ayetleri böyle tamamlanıp babın bütününün tefsiri ve açıklaması da yazılınca tamamlanmış sayılır. Sureler sayfasındaki beş katman işareti bunu gösterir.

8. Sürekli çalışma

Çözüm düzenli aralıklarla sürer: yeni kelimeler çözülür, okumalar ve veri / kurallar yazılır, kesinleşmiş anlamlar ve okumalar Tevrat'ın bütününde yeniden okunur. Bütün yerlerde oturan karşılık kesinleşir. Çoğu yerde oturan karşılık da yayınlanır, ama yeniden sınama sırasının başında kalır ve kelime sayfasında bu belirtilir. Oturmayan karşılık yayınlanmaz. Kesinleşen anlamlar da son hali değildir.

Klasik okunuş ve sözlük bilgileri kelime sayfalarında yalnız karşılaştırma için kaynak olarak gösterilir; çalışmanın anlamına karışmaz.